جا منافع مادى ندارد . اين جمله يك شعار است ، اين جمله يك دلالت است بر اين‌كه دنياى روز علم دارد . راستىكه علم دارد ! دنياى روز اتم را شكسته است ، دنياى روز ، دنياى كامپيوترى شده است ، دنياى روز از نظر علم حيرت‌انگيز است ، اما همين دنياى روز از نظر درندگى هم حيرت‌انگيز است ، يك باغ وحش به تمام معنا شده است ، يك درندگى عجيبى از علم از عالم پيدا شده است . آيا علم و شكستن اتم اين بدبختى را براى جامعه آورده است ؟ آيا شكستن اتم و كامپيوتر اين مصيبتها را براى دنياى روز آورده است ؟ نه ، علم آمده در يك ظرفى كه آن ظرف آلوده است ، مثل يك آب گوارا كه در يك ظرف آلوده قرار گيرد . ظرف آلوده آن آب گوارا را آلوده مىكند ، ظرف آلوده همان علم بىرنگ را ، بلكه رنگ تقدس‌دار را به رنگ خودش در مىآورد ، و همان آب زلال گوارا را ظرف متعفن ، متعفن مىكند . خيال نكنيد فقط قضيه بوسنى و هرزگوين است و مىخواهند نسل‌كشى كنند ، قضيه جنگ جهانى دوم نيز يك نشان ديگر است ، هشت سال جنگ تحميلى براى ايران ، قضيه عراق و بالاخره . . . قضايايى كه بعد از ترقى علم پيدا شده ، همه شواهد خوبى براى اين آيه شريفه هستند . آيه شريفه مىفرمايد : علم اگر آمد در يك ظرف آلوده ، در كسىكه حب به دنيا دارد ، در كسىكه حب به رياست دارد ، در كسىكه منيت و خوديت بر او حكمفرماست ، اگر علم آمد در اين ظرف آلوده ، كارش بدان‌جا مىرسد كه دنياى امروز مىشود . اگر آمريكا اتم را نشكسته بود بهتر بود يا نه ؟ اگر دنياى اروپا مواد شيميايى را كشف نكرده بود بهتر بود يا نه ؟ آيا اين مصيبتها كه آمده براى كشف مواد شيميايى است نه ؟ آيا براى شكستن اتم است ؟ نه . پس چرا همه‌وهمه ، حتى خودشان مىگويند : اى كاش اتم شكسته نشده بود و اى كاش مواد شيميايى و علم فيزيك و شيمى كشف نشده بود و ترقى نكرده بود ؟ همه‌وهمه براى اين است كه علم نزد نااهل و نزد كسى آمده كه قضيه